بنظر شما نويسنده نامه عاشقانه زير كيست؟
————————————————
خواستم يك بغل گل تقديمت كنم اما … كم بود ! يك جهان ثروت اما… هيچ نبود!
با دلم گفتم كه براي معشوق از خود عاشق بايد مايه گذاشت : ناله هاي عاشقانه و نداهاي جگرسوزم را برايت هديه مي كنم، پس بيا و شنوا باش ، بيا و گوش دل بده به ناله هاي بي نوايي ام.
از همه چيز و همه كس بريده، تمام قامت در برابرت زانو زده ام. باورنداري ام؟!
اين منم، بنگر : بيچاره و بي نوا، از جفا در حق تو –معشوقم- سر شرم به زير دارم. باور نداري ام؟!
اول و آخر كارم، س.د و زيان زندگي ام به نگاهت، به نيم نگاهت بسته است. باور نداري ام؟!
حق داري كه از من روز گردان شوي اما باور كن كه اين از تاب و توان من در تحمل خارج است. حتي لحظاتي كه دچار قهرت مي شوم نگاه كن كه باز بسوي خودت دوانم! هنوز باور نداري ام؟!
ناز كم كن محبوبم!
از تو جز دست مهربان و رحمت بيكران سراغ ندارم پس دتت را باز نكش كه به نابوديم مي كشاني.
روز وصل هميشه زماني فرا مي رسد كه انتظارش را نداري شوكه مي شوي! راستي اگر فردا را موعد روياروييمان تعيين كرده باشي … اگر … با دست خاليم چه كنم؟
چاره اي نيست باز هم ناله هايم و حتي اعترافاتم در جفايم در حقت را روانه درگهت مي كنم شايد كه چون هميشه دلت را به رحم آورند؛ اي غفور!
نه؟! نه باور نمي كنم؛ اصلا باور نمي كنم كه تويي كه يك عمر همه جوره هوايم را داشته اي؛ از فردا جز اين رفتار كني؛ نه تو كمال عشقي، كمال رحمت… .
آخر اگر همه عالم و آدم فراموش كرده باشند؛ من كه فراموش نكرده ام كه اينجا و آنجا و هر جا خوبي هايي را كه نداشته ام منسوبم كرده اي!
وباز هم اگر عالميان در ياد نداشته باشند من كه خوب به خاطر دارم …. چه بارها كه از مهرت مايه گذاردي تا اشتباهاتم را بپوشاني اي ستار!
آري با عرفت اين گونه بوده است ! آري …
مي كاوم و مي جويم ! در لغتنامه ذهنم، دلم، قلبم و عقلم ! هيچ وازه اي آري هيچ واژه اي نمي يابم تا تقديمتكنم جز اينكه : «لك الحمد ابدا ابدا دايما سرمدا…» قربون كرمت، مخلصتم تا هميشه …هميشه …هميشه…
اما اي با معرفت، اگر روي مچ غفلت هايم را بگيري چه؟ مطمين باش دو مچ مهرباني و رحمتت را خواهم گرفت!
شايد ، نكند كه مي خواهي مرا هم وارد خيل آناني كني كه روزگاري ستدچار قهرت شده اند؟ يقين بدار كه از اعماق جان فرياد بر خواهم آورد تا همگان بدانند از اعماق قلبم دوستت دارم . داد خوام زد كه به خودت قسم مثل هيچ كس نيستي و هسچ مانندي هم نداري….
بيا و بار دگر معشوقگي را به حد برسان ؛ اما نه تواز من عاشق تري ! بيا و اين دل را خانه ات كن، مصفا كن …
بيا و اين بار مرا از همه كس و از همه چيز بگير و همه چيز و همه كس را از من بگير تا فقط مال تو شوم! « هب لي كمال انقطاع اليك … هب لي… »
آرزو مي كنم تا هميشه و تا به ابد، از زمره كساني باشم كه حلاوت همكلاميت شده نور دلشان؛ و خودت با دست لطفت پرده ها را بالازده اي و بي هيچ حجابي در آغوش كرمت كشاندي اشان. آناني كه وقتي صدايت مي زنند مي شنوند كه : «لبيك»؛ آناني كه روحشان ب درگهت گره خورد و در نهان وآشكار در ضميرشان مي گويي اسرار..
اميدمنا اميد مباد كه اميد نا اميداني!
———————————————-
دلنوشته بالا دلگويه هاي عاشقي معصوم بود با عاشقش!
برداشتي محاوره وار از مناجات شعبانيه امام علي امير المومنين (ع)…..
هنوز تا پايان ماه عزيز شعبان مدتي باقي ست. بد نيست كه سري به اين عاشقانه ها بزنيم.
اگز اشكتان غلتيد ما را هم دعا كنيد………….
شهریور ۲۲م, ۱۳۸۷ ساعت: ۱:۰۰ ق.ظ
in neveshte neveshte ehsan nikfarjam hast motmaenam
شهریور ۲۲م, ۱۳۸۷ ساعت: ۱۲:۱۲ ب.ظ
سلام بر ساراي عزيز
گواهي مي دهيم ! كه اين نوشته در تحريريه دخترانه تهيه شده و از منبع ديگري اخذ نگشته است
موفق و مويد و مسرور باشيد
ممنون از حسن توجه شما
شهریور ۲۴م, ۱۳۸۷ ساعت: ۱۲:۵۲ ب.ظ
خیلی زیبا بود….خیلی آرامش بخش بود…..میشه خواهش کنم مناجات خمسه عشر رو هم فارسیش رو بزارین….من این مناجاتو خیلی دوست دارم …ممنون
شهریور ۲۹م, ۱۳۸۷ ساعت: ۸:۲۴ ق.ظ
سلام . نوشته بسیار جالب و پر محتوا بود.البته در این شکی نیست که سازندگان همچین سایت زیبایی خودشون هم می تونن مطالب زیبا بنویسن و تو سایتشون بذارن.من هم مطمئنم که این مطلب از جایی برداشته نشده و همه ی این نوشته ها ی زیبا تراوشات ذهن آروم و بی دغدغه ی نویسندگان سایت هست. موفق و پیروز باشید